Fery Vanhemelryck’s blog

Hongarije

Posted by Fery Vanhemelryck op 13 augustus 2008

Ik realiseerde me dat ik mijn blogberichten over Hongarije nog niet had afgemaakt. Ik zal de rest van onze reis in dit bericht bundelen.

Na onze vier dagen in Boedapest namen we de trein naar Siofok. Onze hostel was gelukkig vlakbij het station, dus we waren snel daar. Ik ging toen even ontbijt kopen in de spar, nadien moesten we nog een kaartje kopen en de trein nemen. Dat was wel een kleine misrekening want er stonden gigantische rijen aan de kassa’s. Na een kwartier kwam Ellen pas terug met de kaartjes, toen hadden we nog 5 minuten om naar de trein te gaan. Het station was echter nogal vreemd opgebouwd. Je had een grote hal met 6 perrons, en dan links en rechts daarvan kon je uit de hal wandelen en naar de andere perrons wandelen, in totaal waren het er een stuk of 20. Wij moesten natuurlijk bij een van de meest verre perrons zijn maar we waren nog op tijd voor de trein. Die trein zat bijna volledig vol maar uiteindelijk vonden we toch twee plaatsen. Ik at rustig mijn ontbijt op en ging verder met lezen in mijn boek over “De levens van een atoom” van Lawrence M. Krauss.

Even later kwam de conducteur langs. We merkten onmiddellijk dat alle toeristen een extra toeslag moesten betalen. Dat vonden wij zeer vreemd. Iedereen die geen hongaars sprak in onze wagon moest ‘reservation’ betalen. Even later kwam ze ook bij ons, en ook aan ons vroeg ze om bij te betalen voor de reservatie. Blijkbaar moet dat in Hongarije op alle intercity-treinen. Best wel vervelend dat ze zoiets niet zeggen als je een kaartje  koopt. Maar dat was nog niet het ergste, blijkbaar hadden ze Ellen een kaartje voor 1 persoon gegeven, de tekst waarvan wij dachten dat er “2 personen” stond bleek later “2e klasse” te zijn :-) De treinreis waarvan we eerst dachtten dat die 1700 forint zou kosten heeft uiteindelijk zo’n 7000 forint gekost.

In Siofok was het stralend weer. De toeristische dienst was in een prachtige watertoren gevestigd:

In het hotel aangekomen sprak men daar tot onze verbazing bijna geen woord Engels maar alleen Duits of Hongaars. Gelukkig lijkt Nederlands genoeg op Duits om je daarin verstaanbaar te maken. We kregen een kamer op het gelijkvloers met een balkonnetje dat op 1 meter boven de grond hing :-)

Nadat we onze bagage hadden weggelegd gingen we naar het Balatonmeer.

’s Avonds gingen we terug naar het hotel om te eten. We hadden half pension, het was geen buffet maar een menu om uit te kiezen. Dat menu was zoals bijna alles aan het balatonmeer in het Duits en Hongaars :-) Sommige Duitse woorden hebben we vertaald door het Hongaarse woord op te zoeken in ons reiswoordenboek. Het eten was redelijk lekker, de goulashsoep en de gepaneerde kipvariëteiten waren heerlijk. Het dessert was meestal niet lekker. Het spijtige aan dat menu was dat er zo weinig keuze was. Het voordeel van een buffet is ook dat je kan kiezen wat je neemt. Als Ellen en ik een buffet hebben, nemen we altijd heel veel groenten en proberen we ook verschillende gerechten tegelijk.

De tweede dag gingen we ook aan het strand liggen, we hebben toen een heerlijke pizza gegeten in een kleine snackbar aan het strand. Je moest daar bestellen aan de kassa en nadien kreeg je een houten kubus met je nummer mee en werd je eten nadien gebracht. Best wel een leuk systeem.

Ik was op dat moment zeer benieuwd naar nieuws uit België, toen we vertrokken leek het er immers op dat ons land misschien niet meer zou bestaan als we terug zouden gaan. ’s Avonds vonden we een winkeltje waar ze heel wat buitenlandse kranten hadden. Spijtig genoeg geen Belgische krant. De winkelier was een onvoorstelbare goede commercant die van alle kranten die hij verkocht wist in welke taal, van welk land/regio ze waren en dat ook in die taal kon zeggen. Hij kon de prijs, bedankt, alsjeblieft, krant, de naam van de krant, en waarschijnlijk nog een paar dingen zeggen in minstens 6 talen. Niet slecht voor een krantenverkoper. Hij heeft ons dan de Volkskrant aangesmeerd, best een goede krant maar een beetje dun voor de drie euro die we ervoor betaalden. Daardoor werd ik dus min of meer op de hoogte gehouden van wat er in de Belgische politiek gebeurde.

De vierde dag was het wat slechter weer en gingen we met de boot op uitstap naar het schiereiland Tihany. Een pittoresk dorpje op een vulkanische heuvel die uitsteekt over het balatonmeer. Daar hebben we voor de eerste keer kennis gemaakt met kurtoskalacs. Een heerlijke koek die gebakken wordt terwijl hij rond een houten staaf zit. Je krijgt dus uiteindelijk een holle cilinder van deeg, daar wordt dan honing en suiker/kaneel/nootjes opgedaan. Heerlijk.

De dag nadien was het nog steeds slecht weer dus besloten we nog een dagtripje te doen naar BalatonFured. Als kind ben ik er een paar keer geweest maar nu herkende ik er weinig tot niets meer van. Alleen de camping kwam mij nog enigszins bekend voor. Het meest opmerkelijke aan BalatonFured waren de tientallen/honderden Zwanen op het balatonmeer.


Sommige kregen zelfs een soort nummerplaat rond hun nek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: