Fery Vanhemelryck’s blog

Archive for april, 2009

10 keer de nineties

Posted by Fery Vanhemelryck op 18 april 2009

In de nineties scheurden we met onze Opel Astra naar La Rocca. We luisterden naar New Kids on the Block, maar ook naar Nirvana. We telefoneerden plots zonder draad en droegen onze eerste wonderbra. Tien keer de nineties om nooit te vergeten.

1. De nineties, dat was natuurlijk vooral muziek . En wat voor! Zo fout, zo goed, zo rap, zo grunge: alles bestond naast, tussen, over en door elkaar. Eerst waren we weg van nichterige internationale boybands als New Kids On The Block – Step by step, ooh baby! – om daarna onze slaapkamer vol posters te hangen van Get Ready! – mijn liefde voor jou is diep zo diep – en Clouseau. Tot daar plots ook een girlband stond: de Spice Girls. Op hetzelfde moment vonden groepen als 2Unlimited en Culture Beat de ‘eurohouse’ uit en bloeide ook de grunge, de absolute tegenhanger van de dance, volop. Nirvana, Pearl Jam, Alice in Chains: ruige boel was dat! Later vierden ook techno en dance hoogtij met de Chemical Brothers, Daft Punk en Underworld, terwijl de gewone rock lustig doorknalde.

2. Geen muziek zonder aangepaste outfit en look , natuurlijk. Op straat liepen we erbij als een zwarte plant die uithing in rokerige bruine kroegen en jeugdhuizen. Of we waren Johnny & Marina, droegen wijde jeans, Nike Airs en gingen naar een danscafé waar we sloten whisky-cola slurpten. Toch kon niemand het halen van de gabbers, de zware dancejongens en meisjes die alle Thunderdome -cd’s in huis hadden, hun haar kortgeschoren hielden en zwarte bomberjacks of trainingspakken droegen. Daarmee trokken ze en masse – en met uitgebouwde boomcars – naar de Boccaccio, La Rocca of de Zillion. De danstempels van de nineties.

3. De mode van de nineties was geen makkie. Er bestaat niet zoiets als een typische ninetieslook. Alles kon: hoe eclectischer, hoe liever. Streetwear brak door, met nogal wat invloeden uit de rapcultuur, zoals petjes, Adidas-trainings en baggy broeken. Met de grunge kwamen ook de gescheurde jeans, het halflange haar, veel zwart en zware schoenen. Lycra, latex en spandex droegen we dicht op ons lijf, terwijl de navel voor het eerst bloot mocht – het liefst met een knoert van een piercing erin. Eind jaren negentig kregen vrouwen een duwtje in de rug dankzij de wonderbra. Op de catwalk heerste vooral minimalisme met simpele snits, weinig make-up en vooral veel naturel.

4. Over de catwalk gesproken: nogal wat tot de verbeelding sprekende modellen stammen uit de nineties. Kate Moss, bijvoorbeeld. Maar ook de rondborstige Cindy Crawford, de ebbenhouten Naomi Campbell, de Canadese Linda Evangelista, de mysterieuze Helena Christensen en de platinablonde Claudia Schiffer. Andere stijliconen uit die tijd waren de eeuwige Madonna en ook wel – een beetje onverwachts – prinses Diana, die in 1997 om het leven kwam.

5. Van de mode naar de televisie . De nineties waren in eigen land de wonderjaren van Bart De Pauw, Tom Lenaerts en Mark Uytterhoeven. Denk aan het satirische jongerenprogramma Buiten de zone of aan het historische Het huis van wantrouwen . Woestijnvis werd geboren in 1997, maar in de nineties beleefde ook VTM haar wittebroodsweken. Internationale series die we allemaal gezien hebben (en nog steeds bekijken) zijn The Simpsons , Beverly Hills 90210 en Melrose Place . Maar ook The X-files (1993), Friends (1994) en South Park (1998) zijn zó nineties.

6. En of er goeie films waren in de jaren negentig! Wij trilden als een riet toen Silence of the lambs voor het eerst op het grote scherm kwam (1991), met de sissende Anthony Hopkins en de jonge Jodie Foster. Een paar jaar later spatte het bloed ons in het gezicht toen Mr. Blonde een oor afsneed in Reservoir dogs , van Quentin Tarantino. Diezelfde Tarantino zou in 1994 met Pulp fiction dé cultfilm van de nineties op ons loslaten. Al moest qua cultgehalte Trainspotting , uit 1996, ook niet onderdoen. De nineties leverden verder nog topthrillers af als Seven en Heat , maar ook rasechte blockbusters als Jurassic Park en Titanic . In het alternatieve circuit deed Roman Polanski ons een droge keel krijgen met Bitter moon en maakte Lars Von Trier met Breaking the waves zijn eerste Dogmafilm.

7. In 1991 deed het internet zijn intrede, al merkten we daar in Europa pas een vijftal jaar later iets van. We begonnen midden jaren negentig met zijn allen te e-mailen en te surfen – waar is de tijd van Eudora en Netscape Navigator, o nostalgie -, we kochten onze eerste pentium-pc’s en raakten verslaafd aan spelcomputers. We jumpten op en neer met de blauwe egel Sonic op onze Sega Mega Drive, schepten op school op met de eerste zwart-witte Nintendo Gameboy, stapten vervolgens over op de Sony Playstation en raakten verliefd op Lara Croft (en vooral dan op haar borstomtrek).

8. Op het vlak van gadgets waren de jaren negentig maar een beroerde periode. Wat droegen we zoal aan onze boekentas? Een verwijfd Kipling-aapje. Waar speelden onze kinderen mee? Met flippo’s uit chipszakjes. We verzamelden Telecards, waarmee we in gloednieuwe Belgacom-telefooncellen telefoneerden. We speelden met ons virtuele huisdier, de tamagotchi, en ruilden eind jaren negentig lustig onze Pokémonkaarten met elkaar. Toch één lichtpuntje: in 1991 werd het global system for mobile communications gelanceerd. De gsm zou hét gadget van de nineties worden.

9. Ook aan onze gezondheid begonnen we aardig te sleutelen. We gingen eindelijk op dieet zonder dat we ons lekkere dingen hoefden te ontzeggen – wees gezegend, Michel Montignac. Daarnaast zag de oude man zijn seksleven gered dankzij de uitvinding van een klein blauw ruitvormig pilletje. We voelden ons plots een stuk minder depressief dankzij prozac en deden de nacht door op xtc, al was dat niet echt legaal noch gezond. Beter een energiedrankje dan, dacht men in 1999: het blauw-zilveren Red Bull-blikje was geboren, samen met de niet uit je hoofd te krijgen slogan: ‘Geeft je vléúúgels’.

10. Rest ons nog één punt: de auto’s . In de nineties werd een Opel Kadett plots een Opel Astra en kregen we steeds rondere autovormen te zien, zoals de derde generatie Volkswagen Golf. Het koetswerk van beide populaire karretjes werd niet zelden ontsierd door een vieze Splash! -sticker die een verfspat nabootste, om nog maar te zwijgen over het Touch -kleefding op de achterruit. Audi werd in de jaren negentig even chic als BMW en de eerste kleine monovolume, de Renault Megane Scénic, deed zijn intrede. Eind jaren negentig raakten we helemaal in de ban van retro: de nieuwe Beetle (1998) verscheen, een paar jaar later gevolgd door de nieuwe Mini en de Fiat 500. Maar dan zitten we al in het volgende decennium, natuurlijk.

bron: destandaard.be

Advertenties

Posted in blog | 1 Comment »

Laatste dag op het werk

Posted by Fery Vanhemelryck op 17 april 2009

Vandaag was mijn laatste dag in Brussel bij de dienst Splijtstofbeheer van Electrabel. Maandag heb ik een dagje verlof en vanaf dinsdag werk ik voor de dienst Engineering in Tihange. Ik ga daar minimum 6 maanden werken.

Vandaag heb ik spijtig genoeg afscheid moeten nemen van leuke collega’s en leuke collega-trainees die in hetzelfde gebouw werkten. Ik hoop hen nog vaak terug te zien en zal mijn best doen om regelmatig eens langs te gaan. Na een afscheids-etentje met de trainees woensdagmiddag, werd in de namiddag de koffiepauze opgevrolijkt met een glaasje cava, alcoholvrije peche en chips.

Vanaf dinsdag dus een nieuw project. Ik ga iets moeten doen rond de WANO Peer Review ivm transformatoren. Maar veel meer weet ik nog niet. Het lijkt mij alvast wel leuk om in een volledig franstalige organisatie ondergedompeld te worden. In Brussel spraken ook de meeste mensen Frans, maar er waren ook altijd Nederlandstaligen in de buurt. Ook het feit dat ik nu meer in een industriële omgeving terecht zal komen spreekt me wel aan. In Brussel had je alleen propere bureaus, papier en pc’s. In Tihange kan ik werkelijk rondlopen in de kerncentrales en naar de installaties kijken. Veel mensen vragen mij of Tihange niet verschrikkelijk ver is, “want dat ligt toch in Wallonië”. Integendeel, Tihange is in tijd veel dichterbij dan Brussel. Qua afstand is het vergelijkbaar, maar doordat er nauwelijks files zijn kan de reistijd wel de helft zijn! Bovendien kan ik op gelijk welk uur vertrekken. Waar je naar Brussel niet moest proberen om te vertrekken om 7u30 :-)

Ik ga mijn collega’s hier missen, maar ik krijg er ook leuke collega’s voor in de plaats. De nuclear trainee’s van Tihange zijn zeer leuke mensen. De andere mensen die ik heb leren kennen in Tihange waren ook allemaal très sympa!

 

Posted in blog | Leave a Comment »

BUOC, Gravelines, BBQ, appartement/huis klasreunie, …

Posted by Fery Vanhemelryck op 14 april 2009

De voorbije weken heb ik het weer zeer druk gehad en dus ook mijn blog lichtjes verwaarloosd. Het is dus tijd voor een (niet-exhaustieve) update. Op 21 en 22 maart speelden we in Gent op het Belgische kampioenschap ultimate frisbee. Ik speelde mee met Diabolic Heaven 2 en we wonnen alle wedstrijden in onze poule. Ook Diabolic Heaven 1 won alle wedstrijden. Op 18 en 19 april is de tweede ronde, hopelijk gaat het even vlot, al zijn we vrij zeker dat we zullen verliezen van Diabolic Heaven 1. Supporters zijn nog steeds welkom. We spelen weer op de Blaarmeersen. Het schema heb ik nog niet, ’s avonds is er alleszins een fuif. Normaal gezien in de roeiclub.

De week van 23-27 maart werkte ik mijn project af, ben ik ’s gaan helpen bij de revisie in Tihange en kwam ik een oude bekende uit Spanje tegen op een zeer interessant congres over Fuel Handling. De nucleaire wereld is klein…

Maandag 30 maart ben ik David eens gaan bezoeken in Leuven. Net de dag dat ik geen GPS bij had, maar ik ben er geraakt :-) Ik heb mijn papieren van mijn ING-music rekening getekend en we hebben nog wat bijgepraat.

Op 1 april ben ik mijn diploma gaan halen, werd mijn ruit hersteld door zeer vriendelijke mensen bij carglass en werkte ik ’s nachts in Tihange.

Van zondagavond 5 tot donderdag 9 april had ik opleiding in Gravelines, Frankrijk. De opleiding was vrij interessant, alleen mocht het voor mij iets sneller gaan. Het gezelschap was ook zeer aangenaam. Ik was vooral vaak bij de Fransen van Endel en de Walen. Ik denk dat ik in die week opleiding meer/beter Frans heb geleerd dan door mijn lessen Frans. Toch zeker het vloeken en de platte/informele taal :-)

Vrijdagavond ging ik met Ellen kijken naar een appartement om te huren. (Mijn vader gaat binnenkort verhuizen dus zal het gedaan zijn met hotel Papa) We zijn op zoek naar een modern appartement (in Hasselt) om te huren. Of een huisje om te kopen. Het was nog maar het tweede appartement dat we gingen bezichtigen en ik vond de keuken niet goed genoeg, dus zoeken we nog wat verder. Als er iemand nog tips heeft…
Nadien gingen we genieten van het prachtige weer met een lekkere barbecue op het terras bij Maarten. Heerlijk! Nadien zetten we nog een stapje in de wereld in de Irish Times pub.

Zaterdag hielden Ellen en ik ons bezig met de voorbereiding voor de klasrëunie van 4NT. Ik was gastheer en wou alles piekfijn in orde hebben. We hadden afgesproken om gourmet te eten, maar als ik geweten had dat het zo’n mooi weer zou worden zouden we wel gebarbecued hebben. Spijtig genoeg waren we vlees gaan kopen tijdens de regen. De oplossing was om Last minute een tweede tuintafel te gaan halen bij mama thuis (toch handig zo’n peugeuot 308 SW) en buiten te gourmetten. Ons aperitief was ook zeer goed geslaagd: Vers appelsien+ananas-sap, een beetje frambozen-grenadine en Bacardi Raz, afgewerkt met een verse framboos en stukjes ananas. Heerlijk!
Na het eten volgde een hele berg afwas. Spijtig genoeg hebben we nog geen afwasmachine. Daarna nestelden we ons in de living om gezellig bij te praten en te genieten van ijs met aardbeien en verse slagroom. (Ik heb toen ook ontdekt dat je slagroom niet te lang in een keukenrobot mag laten zitten want dan worden het brokken, gelukkig had ik nog een tweede portie room :-) )

Zondag moest ik vroeg opstaan om te gaan roeien, daarna ruimde ik nog verder op van de klasrëunie en ging ik ’s avonds nog twee uur frisbeeën.

Maandagavond ging ik even met Ellen naar de winkel om avondeten te kopen. Uiteindelijk draaide het erop uit dat we heel Hasselt doorkruisten op zoek naar een appartementje. Hasselt heeft echt massa’s alleen maar leuke buurten. Hopelijk vinden we binnenkort iets mooi, betaalbaar…

Vanaf dinsdag 21 april zal ik niet meer in Brussel maar in Tihange werken. Ik ga daar voor 6 maanden een project doen bij het departement Engineering. Meer daarover later

 

Posted in blog, frisbee, Hasselt, Nuclear Trainee, Sport, work | 2 Comments »