Fery Vanhemelryck’s blog

10 keer de nineties

Posted by Fery Vanhemelryck op 18 april 2009

In de nineties scheurden we met onze Opel Astra naar La Rocca. We luisterden naar New Kids on the Block, maar ook naar Nirvana. We telefoneerden plots zonder draad en droegen onze eerste wonderbra. Tien keer de nineties om nooit te vergeten.

1. De nineties, dat was natuurlijk vooral muziek . En wat voor! Zo fout, zo goed, zo rap, zo grunge: alles bestond naast, tussen, over en door elkaar. Eerst waren we weg van nichterige internationale boybands als New Kids On The Block – Step by step, ooh baby! – om daarna onze slaapkamer vol posters te hangen van Get Ready! – mijn liefde voor jou is diep zo diep – en Clouseau. Tot daar plots ook een girlband stond: de Spice Girls. Op hetzelfde moment vonden groepen als 2Unlimited en Culture Beat de ‘eurohouse’ uit en bloeide ook de grunge, de absolute tegenhanger van de dance, volop. Nirvana, Pearl Jam, Alice in Chains: ruige boel was dat! Later vierden ook techno en dance hoogtij met de Chemical Brothers, Daft Punk en Underworld, terwijl de gewone rock lustig doorknalde.

2. Geen muziek zonder aangepaste outfit en look , natuurlijk. Op straat liepen we erbij als een zwarte plant die uithing in rokerige bruine kroegen en jeugdhuizen. Of we waren Johnny & Marina, droegen wijde jeans, Nike Airs en gingen naar een danscafé waar we sloten whisky-cola slurpten. Toch kon niemand het halen van de gabbers, de zware dancejongens en meisjes die alle Thunderdome -cd’s in huis hadden, hun haar kortgeschoren hielden en zwarte bomberjacks of trainingspakken droegen. Daarmee trokken ze en masse – en met uitgebouwde boomcars – naar de Boccaccio, La Rocca of de Zillion. De danstempels van de nineties.

3. De mode van de nineties was geen makkie. Er bestaat niet zoiets als een typische ninetieslook. Alles kon: hoe eclectischer, hoe liever. Streetwear brak door, met nogal wat invloeden uit de rapcultuur, zoals petjes, Adidas-trainings en baggy broeken. Met de grunge kwamen ook de gescheurde jeans, het halflange haar, veel zwart en zware schoenen. Lycra, latex en spandex droegen we dicht op ons lijf, terwijl de navel voor het eerst bloot mocht – het liefst met een knoert van een piercing erin. Eind jaren negentig kregen vrouwen een duwtje in de rug dankzij de wonderbra. Op de catwalk heerste vooral minimalisme met simpele snits, weinig make-up en vooral veel naturel.

4. Over de catwalk gesproken: nogal wat tot de verbeelding sprekende modellen stammen uit de nineties. Kate Moss, bijvoorbeeld. Maar ook de rondborstige Cindy Crawford, de ebbenhouten Naomi Campbell, de Canadese Linda Evangelista, de mysterieuze Helena Christensen en de platinablonde Claudia Schiffer. Andere stijliconen uit die tijd waren de eeuwige Madonna en ook wel – een beetje onverwachts – prinses Diana, die in 1997 om het leven kwam.

5. Van de mode naar de televisie . De nineties waren in eigen land de wonderjaren van Bart De Pauw, Tom Lenaerts en Mark Uytterhoeven. Denk aan het satirische jongerenprogramma Buiten de zone of aan het historische Het huis van wantrouwen . Woestijnvis werd geboren in 1997, maar in de nineties beleefde ook VTM haar wittebroodsweken. Internationale series die we allemaal gezien hebben (en nog steeds bekijken) zijn The Simpsons , Beverly Hills 90210 en Melrose Place . Maar ook The X-files (1993), Friends (1994) en South Park (1998) zijn zó nineties.

6. En of er goeie films waren in de jaren negentig! Wij trilden als een riet toen Silence of the lambs voor het eerst op het grote scherm kwam (1991), met de sissende Anthony Hopkins en de jonge Jodie Foster. Een paar jaar later spatte het bloed ons in het gezicht toen Mr. Blonde een oor afsneed in Reservoir dogs , van Quentin Tarantino. Diezelfde Tarantino zou in 1994 met Pulp fiction dé cultfilm van de nineties op ons loslaten. Al moest qua cultgehalte Trainspotting , uit 1996, ook niet onderdoen. De nineties leverden verder nog topthrillers af als Seven en Heat , maar ook rasechte blockbusters als Jurassic Park en Titanic . In het alternatieve circuit deed Roman Polanski ons een droge keel krijgen met Bitter moon en maakte Lars Von Trier met Breaking the waves zijn eerste Dogmafilm.

7. In 1991 deed het internet zijn intrede, al merkten we daar in Europa pas een vijftal jaar later iets van. We begonnen midden jaren negentig met zijn allen te e-mailen en te surfen – waar is de tijd van Eudora en Netscape Navigator, o nostalgie -, we kochten onze eerste pentium-pc’s en raakten verslaafd aan spelcomputers. We jumpten op en neer met de blauwe egel Sonic op onze Sega Mega Drive, schepten op school op met de eerste zwart-witte Nintendo Gameboy, stapten vervolgens over op de Sony Playstation en raakten verliefd op Lara Croft (en vooral dan op haar borstomtrek).

8. Op het vlak van gadgets waren de jaren negentig maar een beroerde periode. Wat droegen we zoal aan onze boekentas? Een verwijfd Kipling-aapje. Waar speelden onze kinderen mee? Met flippo’s uit chipszakjes. We verzamelden Telecards, waarmee we in gloednieuwe Belgacom-telefooncellen telefoneerden. We speelden met ons virtuele huisdier, de tamagotchi, en ruilden eind jaren negentig lustig onze Pokémonkaarten met elkaar. Toch één lichtpuntje: in 1991 werd het global system for mobile communications gelanceerd. De gsm zou hét gadget van de nineties worden.

9. Ook aan onze gezondheid begonnen we aardig te sleutelen. We gingen eindelijk op dieet zonder dat we ons lekkere dingen hoefden te ontzeggen – wees gezegend, Michel Montignac. Daarnaast zag de oude man zijn seksleven gered dankzij de uitvinding van een klein blauw ruitvormig pilletje. We voelden ons plots een stuk minder depressief dankzij prozac en deden de nacht door op xtc, al was dat niet echt legaal noch gezond. Beter een energiedrankje dan, dacht men in 1999: het blauw-zilveren Red Bull-blikje was geboren, samen met de niet uit je hoofd te krijgen slogan: ‘Geeft je vléúúgels’.

10. Rest ons nog één punt: de auto’s . In de nineties werd een Opel Kadett plots een Opel Astra en kregen we steeds rondere autovormen te zien, zoals de derde generatie Volkswagen Golf. Het koetswerk van beide populaire karretjes werd niet zelden ontsierd door een vieze Splash! -sticker die een verfspat nabootste, om nog maar te zwijgen over het Touch -kleefding op de achterruit. Audi werd in de jaren negentig even chic als BMW en de eerste kleine monovolume, de Renault Megane Scénic, deed zijn intrede. Eind jaren negentig raakten we helemaal in de ban van retro: de nieuwe Beetle (1998) verscheen, een paar jaar later gevolgd door de nieuwe Mini en de Fiat 500. Maar dan zitten we al in het volgende decennium, natuurlijk.

bron: destandaard.be

Eén reactie to “10 keer de nineties”

  1. hannel said

    Oh help ik was zooooo nineties :D

    Spice Girls/Get Ready posters: check
    Wijde jeansbroeken: check. Buffalo’s zijn ze daar trouwens vergeten! check
    Het derde is niet zo mijn deel precies
    Madonna: check. Nog geplaybacked op de playbackshow op school
    Buiten de Zone: aaaah ik wil het terug !! En over de Schalkse Ruiters: ik had voor mijn 10de verjaardag mijn uitnodiging gemaakt met de slogan “Red Hannelore” ipv “Red Michiel”
    Tarantino: check, maar eigenlijk later gezien als in de nineties. ik was toen nog te klein daarvoor denk ik
    Game Boy (de grootste!!)/ internet (windows 3.1): check
    Tamagotchi/ flippo’s: check, ik moet die verzamelmappen zelfs nog ergens hebben
    Gezondheid: als kind ben je daar niet mee bezig. Ik ging liever elke maand eens naar Mc Donalds
    Opel Kadet: check. Heb ik nog een keicoole foto van op mijn kamer hangen :D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: