Fery Vanhemelryck’s blog

a room with a view (USA)

Posted by Fery Vanhemelryck op 31 augustus 2010

Amerikanen houden van groot. Grote auto’s, grote maaltijden, en ook grote gebouwen.
Toen we in New York uit de metro stapten waren we lichtjes overdonderd: Brede straten, immens veel volk, massa’s taxi’s en veel schaduw. We waren omringd door gebouwen van enkele tientallen verdiepingen.
(Alhoewel de Amerikanen foetelen, want ze tellen de benedenverdieping of ground Floor als eerste verdieping. Wat wij eerste verdieping noemen, is in Amerika de Second Floor: “EN: first floor NL: (in Br.) eerste verdieping, (in Am.) benedenverdieping”) )

Zo’n hoge gebouwen zijn natuurlijk fantastisch om bovenop te gaan staan om te genieten van het uitzicht. In New York zijn er 2 concurrerende toeristische skycrapers om te genieten van het uitzicht. het alombekende Empire State Building, en de iets minder gekende Top of the Rock in Rockefeller center. Wij kozen om Manhattan te bezichtigen vanop Top of the Rock. Hij is iets lager dan het Empire State Building, maar het uitzicht is er niet minder om. Je hebt er een prachtig uitzicht over Central Park.
De belangrijkste reden dat we voor Top of the rock kozen was het goedkope combi-ticket. Voor zo’n 30 dollar mocht je 2 keer naar boven: één keer overdag, en een keer ’s avonds. Want New York by Night is ook wondermooi. Nadat we boven eerst een rondje foto’s gemaakt hadden van achter glas, ontdekten we dat we nog 2 verdiepingen hoger konden gaan, om te genieten van het uitzicht zonder belemmerd te zijn door de ramen. New York is een prachtige stad vanuit de lucht. En je ziet pas goed hoe groot ze is als je er wat boven staat. Ook de omvang van Central Park was dan pas goed te zien. (Alhoewel de uitgestrektheid van Central park een dag later ook leerden kennen door er rond te fietsen)

In Chicago wilden we ook van het uitzicht genieten. Hier hadden we de keuze tussen de Willis Tower (voormalig Sears Tower) en het John Hancock building. Het John Hancock building was lager, maar beter gelegen voor een mooi uitzicht, maar we kozen toch voor de Willis Tower. In de Willis Tower heb je een glazen uitbouw, met glazen vloer, waardoor het lijkt of je honderden meters boven de grond staat, zonder vloer. Dat leek ons een geweldige ervaring. Maar we waren niet alleen om dit te bezoeken. Er was een wachtrij van minstens anderhalf uur!

Gelukkig waarschuwden ze ons op tijd zodat we daar niet eerst een half uur stonden. Dus gingen we maar iets anders doen. De volgende dag hadden we een Chicago greeter als gids. Een local die gratis rondleiding geeft. Zij vertelde ons dat we beter naar het John Hancock building zouden gaan. Maar dan niet als domme toeristen 20 dollar betalen om naar de 93e verdieping te gaan. Neen, je moet naar de 95e of 96e verdieping gaan. Op de 96e is er een loungecafé, voor de helft van de prijs van het toeristen-uitkijkplatform geniet je van een beter uitzicht + een glas wijn. Dat zouden we dus doen, gratis lift naar boven, even iets drinken en genieten van het uitzicht. Doordat ze na 5 minuten nog geen bestelling hadden opgenomen besloten we gewoon wat foto’s te maken en te vertrekken.

Het blijft toch 10$ voor een glas slechte wijn of 6$ voor een cola/limonade die naar chloor smaakt… Bij het terugkeren waren we onder de indruk van de brunch die klaarstond. Verschillende soorten vis, vlees, broodjes, desserten, vers fruit, eieren,… Kortom, de hemel. Jammer genoeg was het al 14u en kon je niet meer inschrijven voor die brunch. Maar we konden de dag later terugkomen voor de lunch. Ook mogelijk in buffet-vorm voor 20$.
Dat zouden we dus doen, de dag van ons vertrek lekker gaan lunchen op de 95e verdieping. Bij het binnenkomen werden we vriendelijk onthaald, en naar de Noordkant van het gebouw gebracht. Een beetje jammer, want het mooiste zicht heb je vanaf de zuidkant. Maar daar stond het buffet, dus konden we toch regelmatig eens naar daar om te genieten van het mooie zicht. Het eten was lekker, niet fantastisch, maar je betaalt natuurlijk ook voor de locatie.
Heerlijke gerookte zalm, middelmatige tomatentapioca-soep, lekkere gebraden kalkoen, een goede penne bolognaise enzo.

Het uitzicht aan de noordkant bleek uiteindelijk verre van slecht. We hadden zicht op het strand vlak naast ons. Er waren een twintigtal beach-volleybal-velden, en ik zag een groepje mieren (het kunnen ook mensen geweest zijn) met een witte bal spelen. Tot ik wat beter keek, en zag dat het eigenlijk een frisbee was! Ik was naar frisbeeers aan het kijken vanop de 95e verdieping. Een zeer speciaal zicht. Even later begonnen ze Beach Ultimate Frisbee te spelen. Een wondermooi zicht van daarboven.

Eén reactie to “a room with a view (USA)”

  1. Jan Fabry said

    Nog een trucje om een verdiep meer te tellen: de dertiende verdieping wordt vaak ook overgeslagen. Soms is er een “12a”, soms gaat het meteen naar 14.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: